Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
JIRÔ TANIGUCHI VE BAKU YUMEMAKURA'NIN MANGA'SINA DAYANMAKTADIR
Yürümek.
Tırmanmak.
Daha çok tırmanmak.
Hep daha yukarıya.
Ne için?
Adım Fukamachi Makoto.
Dergi için fotoğraf çekiyorum.
O yıl Everest'in güneybatı sırtında bir Japon ekibini izliyordum.
Burası ana kamp. Beni duyuyor musunuz?
Tanaka ben. Seni duyuyorum.
Büyük bir cephe yaklaşıyor. Dönün.
Neredeyse zirvedeyiz, artık dönemeyiz.
Programın gerisindesiniz. Fırtına sizden önce gelecek.
Şansımızı deneyeceğiz.
Çok riskli. Programın çok gerisindesiniz.
Duydun mu beni? Tanaka?
KATMANDU KEŞFİ
- Bu sefer zirve yok. - Ne?
- Zaman kaybıydı. - Oksijenle bile mi?
Hazırlıklı değildiler. Güneybatı sırtı böyle tırmanılmaz.
- Nereye ulaştılar? - Beşinci kampa.
Tanaka ve Goto iyi götürdü ama programa uyamadılar.
Sırttaki koşullar iyi değildi. Dönmek zorunda kaldılar.
İki sayfalık malzeme çıkarabildin mi?
- Bunu son kez yapıyorum. - Sızlanmayı bırak.
Açık havadasın, dünyayı geziyorsun.
Vaktimi boşa harcıyorum. Fotoğraflarım değersiz.
- Pazartesi haber odasında görüşürüz. - Evet. Hoşça kal.
Fukamachi, biran ısınıyor.
- Evet. - Bir tur geridesin.
Tamam, geliyorum.
Selam.
Merhaba.
Gazeteci misin?
Evet.
Atlatma haber mi arıyorsun?
Mallory'nin fotoğraf makinesi olur mu?
Bak.
Mallory'nin fotoğraf makinesi dedim. Bak.
Gerçeği. Dağdan geldi. Hikâyeyi biliyor musun?
Bu bir atlatma haber, değil mi?
Sana ucuza bırakırım.
Neden bahsediyorsun?
10.000 rupi, 200 dolar. Bedava!
Boş versene!
Zavallı piç.
Ne kaçırdığını bilmiyor.
-Merhaba -Nepal Hava Yolları'na hoş geldiniz.
Hatlarımız meşgul. Lütfen tekrar arayınız.
Her gün turnayı gözünden vuramazsın.
Bu iş böyledir.
Ama orada ne aradığımı sorgulamaya başlamıştım.
- Ben yapmadım! Asla yapmam! - Ne yaptın onu?
Kızmana gerek yok.
Açıklayacağım!
Yapma!
- Hey. - Geri ver.
Tamam, bekle.
Al.
Durun!
Habu.
Haydi!
AYLIK COĞRAFYA DERGİSİ
Everest'in zirvesine 1953'te ulaşıldı.
Ama bu ilk deneme değildi.
8 Haziran 1924'te saat 12.50'de
İngiliz George Mallory ve tırmanış partneri en son
kuzey sırtında, zirvenin yakınlarında görüldü.
Geri dönemediler. Başarıp başarmadıkları bilinmiyor.
Ama başardıklarını kanıtlamak için fotoğraf makineleri olduğunu biliyoruz.
Vest Pocket Autographic model.
Fotoğraf makinesini bulup filmi tab eden biri
yıllardır sorulan sorunun yanıtını bulurdu.
Everest'e çıkan ilk kişi Mallory miydi?
Ama
bir sorun vardı.
YU YAYINCILIK
Tüm mahalleyi taradım, esnafa sordum. Gören yok. Adam yer yarıldı, içine girdi.
- O olduğundan eminim. - Habu Joji mi?
- O Habu Joji. - Başka var mı?
Yıllar önce ortadan kayboldu. Mallory'nin kamerasıyla mı ortaya çıktı?
- Hem de burnunun dibinde. - İyi bir dağcıydı.
Cesedi zirvenin yakınında bulup fotoğraf makinesini almış olabilir.
Mallory'yi 70 yıl boyunca aradılar.
Bulunsa haberimiz olurdu. Habu olduğundan emin değilsin.
- Ya bu? - Parmaklarını kaybeden tek kişi o değil.
Fotoğraf makinesiyle ilgili hiçbir şey kanıtlamaz.
Vest Pocket çok yaygın.
Biliyorsun.
Hayır. Habu neden o adamla boğuşsun?
Neden ona sormadın?
Her yeri aradım ama Katmandu'yu biliyorsun.
Bu arada,
kapakta bunu kullanacağım.
Bu da fena değil ama yeniden kadrajlanmalı.
Mallory başardıysa dağcılık tarihini değiştirebilir bu.
Everest'e çıkan ilk adam.
Peşini bırakamayız.
Habu'yu bulmalıyım.
Onu tanıyanlar yardım edebilir.
Dinle, fotoğraf makinesi Mallory'yle birlikte kara gömüldü.
Habu kimsenin umurunda değil.
Unut gitsin.
Filmi alabilirsem Mallory'nin fotoğraflarının hakkını alabilir miyim?
Telif hakkından pay da alırsın.
Evet, tabii.
Habu'yu bulmak zor olacaktı.
Japonya'da bir adresi, ailesi ya da arkadaşı yoktu.
- Alo? - Evet, alo?
Adım Fukamachi Makoto. Gazeteciyim.
- Habu Joji hakkında konuşabilir miyiz? - Kim?
Habu Joji.
1960'larda belli bir şöhreti vardı.
Hızı ve özgün tarzı yüzünden bir dâhi olarak görülüyordu.
Kış tırmanışları yapmış, bazı ilkler ve hız rekorları kırmıştı.
Dağcılık çevreleri geleceğini parlak görüyordu.
Neslinin en iyilerinden olduğunu söyleyenler vardı.
Sonra bir gün aniden, hiç iz bırakmadan ortadan kayboldu. Ne olmuştu ona?
- Tut şu çantayı. - Tamam. Aldım. Teşekkürler.
- Karabina çantasını alan oldu mu? - Koltuğun altında.
Bu halatı kim sardı?
- Çantanı ben taşıyayım mı? - Başka bir şey kaldı mı?
Gerek yok.
Haydi, gel benimle. Sadece bir hafta. Harika rotalar geçeceğiz.
Gelemem, Habu. Daha yeni döndük.
Yeni bir işe girdim. Önemli. Öylece izin isteyemem.
Patronunla konuşur, tırmanıştan sonra daha verimli olduğunu söylerim.
- Keşke. - Cumartesi bovlinge ne dersin?
- Olur. - İyi fikir.
Seni ezip geçerim.
Cumartesi bovling var. Geliyor musunuz?
Tabii. Strike kralıyım.
Cumartesi koşacaktık. Unuttun mu?
Tabii ki hayır.
Üzgünüm, cumartesi gelemeyiz.
Çok önce planladık.
Haberler iyi, beyler.
Toshiro kovuldu mu?
- Minibüsü mü yeniliyoruz? - Daha da iyi. Nepal'e gidiyoruz.
Annapurna seferi için sponsor buldum.
Masrafların yarısını karşılıyorlar. Gerisini kendiniz ödeyeceksiniz.
- Tamam. - Peki.
Hepinizin gidemeyeceğini biliyorum.
Başarılı olursak bir dahakine daha çok destek buluruz.
Vize başvurularınızı bir ay içinde yapmayı unutmayın.
Satın alınacak çok ekipman var. Birlikte karar verelim istiyorum.
- Toshiro, sen hesaplarla ilgilen. - Tamam, sorun değil.
Tırmanış izni için form dağıtacağım.
Zaman alır, o yüzden sallanmayın…
Gidecek kadar yetenekli değiller.
Yeterince çalışmıyorlar. Tek bildikleri şey eğlenmek.
Yılda 50 gün bile tırmanmıyorlar. Biz gitmeliyiz. Biz daha iyiyiz!
Sırf paraları var diye.
Sence bu doğru mu?
At şunu!
Yüksek irtifada bunun yüzünden nefes almakta zorlanıyorsun.
Para, sponsorlar…
Ünlü olsaydık sponsorlarımız olurdu.
Kimsenin yapmadığı bir şey yaparak adlarımızı duyuracağız.
- Var mısın? - Evet. Aklında ne var?
İblis Duvarı.
Kışın mı? Delisin sen. Bu imkânsız. Kimse kalkışmaz buna.
Aynen.
Hâlâ burada mısın? Bir tek sen kalmışsın.
İblis Duvarı'na ilk kış tırmanışı. O dönem için fena değil.
Evet. Bir gelişme var mı? Hiç ipucu buldun mu?
Elçiliği aradım.
Habu, Nepal'e sekiz yıl önce gitmiş ama vizesi dolmuş.
Saklanıyor. Onu tanıdığımda bu nedenle kaçtı.
- Fotoğraf makinesiyle ne ilgisi var? - Bulacağım onu.
Tamam.
İyi eğlenceler.
Annapurna'ya giden diğer kulüp üyeleri başarısız olmuştu.
Herkes sağ salim dönmüş ama kimse zirveye ulaşmamıştı.
Inoue ve Habu'ya kaldırıyorum kadehimi.
- Teşekkürler. Şerefe. - Bravo.
Habu intikamını almıştı.
Aferin çocuklar.
Kulübün imajını korudunuz.
Diğerleri bundan ders almalı.
- Temkinli davrandık. Önce emniyet. - Evet, profesyonelce.
İblis Duvarı'na tırmanmanız inanılmaz. Hem de o havada!
Şansları yaver gitti.
Şans değildi.
Kampı kurup doğru anı bekledik.
Güzel bir gün gerekir. Güneş karı eritir ve rotayı açar.
Gece don olur ve kalan karı sabitler ki üstünüze düşmesin. O zaman geçersin.
Gündüz kar yağmaya başlayınca epey zorlandık ama.
İnce kar ciddi bir sıkıntıydı.
- Çevik olmak önemli. Hızlı olmalıydık. - Hiç oyalanmadık!
En zor kısmı sondaki buz çağlayanı ve asılı kayaydı.
Aşılmaz görünüyordu!
Ama bir yolunu buldum.
Görmek kolay değildi ama kararlıydım. Her şey boşa gitmemeliydi.
O arada sen neredeydin Inoue?
Haydi, şerefe.
Bekleyin.
Inoue işleri çok iyi idare ediyordu ama ben hep öndeydim yani…
Duvarı tek başına tırmanmış gibisin.
Hayır ama bazı açılardan evet.
Habu.
Ne? Doğru. Tırmanış boyunca öndeydim.
- Ne yaptığını sanıyorsun? - Ne?
Partnerlerine daha az yüklen. Takım ruhuna ne oldu?
Inoue'yi eleştirmeye çalışmıyordum. Sadece…
Neden incindiğini anladın mı?
Olanları açıkladım. Üzülüyorsa ben ne yapayım?
Panik hâlde etrafına bakınıyordu.
Anahtarları bulamıyordu.
Her yere baktık. Cebinden çıktı bir saat sonra.
İnanabiliyor musunuz?
Takımdan bahsetmişken, Buntaro seninle tırmanmayı çok istiyor.
Hayır, olmaz. Çok genç. Ayak bağı olur.
İyi iş çıkaran genç dağcılar tanıyorum.
Biri bir gün aradı, kulübe girmek istedi ama yaşı küçüktü.
Ne demişti?
"Bay Ito, lütfen evet deyin. Kulübünüze girmeme izin verin."
Biraz düşün. Bunu çok istiyor.
Risk her zaman var. Düşünsene, birbirine bağlısın.
Partnerin yaralandı ya da bayıldı. Tırmanamıyor.
Yani ipin ucunda sallanıyor.
Seni çekiyor. Başın büyük belada.
Ne yaparsın? İpi keser misin, kesmez misin?
Öylece mi? Bilmem.
Acele etmezsen ikiniz de düşeceksiniz. Seçim yapmalısın.
İpi kesmezdim. Asla. Yapamazdım.
Diğer taraftaki sensen tereddüt etmezdim.
İpi keserdim.
İkinizin de ölmesinin anlamı yok.
Ya ipin ucundaki sen olsaydın? Partnerinin iyi düşünmesini istersin.
Hayır, çünkü başka bir çözüm yok.
Düşersem hiç düşünmeyin. Kimseyi suçlamam.
Birer kadeh daha?
Tabii.
Habu?
İblis Duvarı için kutlamak istedim seni.
Hase. Hase Tsuneo.
Evet.
Geçen yaz Takizawa Geçidi'nde
hız rekorunu kırmıştın, tebrikler.
Sana rastladığıma sevindim. Merak ediyorum…
Avrupa'da bile onun gibi pek fazla kaya duvarı yok.
Nasıl başardın? Anlatsana.
Kış tırmanışı yaptın mı hiç?
Acele etmek istemedim.
Kampı kurup bekledim.
Güzel bir gün gerekir. Güneş karı eritir ve rotayı açar.
Son buz geçişi teknik.
Hızını düşürmemelisin ama hızlı tırmanmayı biliyorsun zaten.
Tavsiyen için sağ ol.
İblis Duvarı'nı mı deneyeceksin?
Evet, yarın gidiyorum.
Bu iyi. Kimle?
Kimseyle. Yalnız gidiyorum.
Sırada haftanın spor etkinliği var.
Evet, gerçekten de öyle.
Gelecek vadeden genç dağcı Hase Tsuneo
zorlu İblis Duvarı'nı kışın tek başına tırmandı.
Bu bir ilk.
İblis Duvarı'nı tek başına mı? İnanılmaz!
Bununla yetineceğini sanmıyorum. Bu ismi çok duyacaksınız!
Hase Tsuneo izlenecek dağcı.
Şimdi beyzbol ligine bakalım. Osaka Buffalos yeni oyuncuları
Sakamura'nın iki sayı vuruşuyla Pasifik Ligi'ne katılmaya hak kazandı…
HABU JOJI
Bir hafta mı?
Şimdi mi söylenir bu?
Delirdin mi? Ne için?
Dağlara gitmek için. Lütfen.
Dağlara mı? Bu bir kâbus olmalı.
Hayır. Adam eksiğim var. Olmaz.
İşe dön. Boşaltılacak üç kamyon var.
İstifa ediyorum.
- Toplantıda olduğumu söyle. - Peki efendim.
Hayır, severdim onu.
Ama öyle… Nasıl desem?
Nerede duracağını bilmiyordu. Hep tırmanması gerekiyordu.
- Onun yüzünden az kalsın kovuluyordum. - Bu yüzden mi onunla gitmeyi bıraktınız?
Hayır. Nihayet bir şeyin farkına vardım.
Tırmanış partnerleri önemsizdi onun için. Ben de diğerleri gibiydim.
Daha yükseğe tırmanmasına yardım etmek için vardık, o kadar.
Tüm hayatımı onun peşinde geçirmek istemedim.
Gitmeyi bıraktım.
Ondan sonra
birlikte tırmanabileceği pek kimse kalmadı.
Habu-san!
Habu-san.
Buntaro, nasılsın?
Merhaba Ryoko.
Kusura bakma Habu-san. Rahatsız ediyor sizi.
Rüzgâr Duvarları'na mı?
Lütfen gelmeme izin verin. Ne söylerseniz yaparım.
Yerine geçersen Inoue ne der sonra?
Gelir birazdan.
Partnerinizin olmadığını biliyorum. Gelmeme izin verin lütfen.
Öyle bir rotaya hazır değilsin. Çok teknik. Seni götüremem.
Haftalardır çalışıyorum. Kendimi geliştirdim.
Çatlaklar zar zor görünüyor. Kaya gevrek. Çok tehlikeli.
Aklını başına al ve eve git. Ablan bekliyor.
Beni götürmezseniz yalnız giderim.
Buntaro!
Duvar tırmanışı yaptın mı hiç?
Sağında çatlak var. Daha yukarıda!
İşte o!
Böyle devam et.
Kendini geliştirmişsin.
- Sağ olun Habu-san. - Hayır, gerçekten.
İyi becerdin. Kolay değildi.
İyi bir öğretmenim var.
Sizinle her yere tırmanabilirim.
Alpler'e, hatta Himalayalar'a!
Everest'e tırmanabiliriz birlikte!
Evet, önce şu asılı kayayı aşmalıyız.
Oyalanmayalım da karanlıktan önce dönelim.
Kamp için çok küçüksün.
Aferin. En kötü yeri geçtin.
İki tanesi hariç hepsini aldım. Üzgünüm.
Hâlâ yeterince var.
Küçük bir eğimden sonra kolaylaşıyor.
Ara vereyim mi?
Hayır, iyiyim. Sonra dinleniriz.
Tamam, haydi.
Al.
Biraz sal.
Buntaro!
Buntaro, beni duyuyor musun?
Buntaro, cevap ver!
Buradayım!
Yaralı mısın?
Bacağım!
Kayaya ulaşabilir misin?
Üzgünüm, Habu.
Kayaya ulaşabilir misin?
Hayır.
Çok uzakta!
Tamam. Prusik düğümüyle tırmanabilir misin?
Tamam.
Sorun yok. İkimizi de emniyete aldım.
Buntaro! Beni duyuyor musun?
Evet.
Üzgünüm.
Benim hatam.
Seni çekmeye çalışacağım.
Buntaro, halat aşınıyor böyle.
Devam edersem kopacak.
Üzgünüm! Yeterince iyi değildim!
Saçmalamayı kes! Gayet iyi gidiyorsun.
Bir çözüm bulacağız. Göreceksin.
Buradan kurtulunca Alpler'e gideceğiz.
Birlikte.
Evet, gideceğiz.
Gideceğiz, evet.
Söz.
Affet beni Buntaro.
Affet beni.
Buntaro!
Hayır!
Buntaro!
Bizimle gelin hanımefendi.
BROTHER'S KAFE
İsim yoktu, sadece para vardı.
- Ama o olduğunu hemen anladım. - Suçluluk duyuyordu.
Kardeşimin ölümünden dolayı mı?
O zamanlar duymasını istedim.
Daha kolaydı ama kimsenin suçlu olmadığını fark ettim.
Buntaro gitmek için ısrar etmişti.
Birinin yapmak istediği bir şeye engel olamazsın.
Mantıksızca ve tehlikeli olsa bile.
Habu'ya hayrandı.
Yaptığı her şeyi yapmak istedi. Onun gibiydi aslında.
Hep tırmanması, daha yükseğe çıkması şarttı.
Ne için?
Neyse, mektuplar birkaç yıl boyunca devam etti.
Önce Japonya'dan, sonra Nepal'den. Ama üç yıldır hiçbir şey gelmiyor.
Nepal'den mi? Onu bulmama yardımcı olacak bir adres var mı?
Ne bir adres, ne bir not, ne bir imza var.
Üzgünüm, yardımcı olamıyorum.
Sebebini söylemediniz.
Habu'yu neden arıyorsunuz? Makale için mi?
Önemli bilgiler verebilir bize…
Ne hakkında?
1953'teki ilk Everest tırmanışını biliyor musunuz?
Hayır.
Neyse,
başka bir dağcı var, şey yapabilecek…
Boş verin.
Aradığınızı bulursunuz umarım.
Hoşça kalın.
Ben de öyle umarım.
Şimdi hatırladım,
son mektubunda bir not vardı.
Tek notu bu oldu.
Gittiği yerde buna devam edemeyeceğini ve üzgün olduğunu yazmıştı. Hepsi bu.
O zamanlar
dağcılığın zirvelerinden biri
Alpler'in üç büyük kuzey sırtını kışın tek başına tırmanmaktı.
Eiger,
Matterhorn
ve Grandes Jorasses.
Meşhur kış üçlemesi.
Habu bunu başarmak için Avrupa'ya gitti.
Sadece o yoktu.
Hase Tsuneo da oradaydı.
Bu sefer Habu rakibinden önce başlamıştı.
İki zirveye çıktıktan sonra
Walker Spur'daydı ve zafere yaklaşmıştı.
Hey! Kimse var mı?
Hey!
Kurtarın beni!
Habu?
Habu-san?
Lütfen gelmeme izin verin.
Hayır, burada değilsin.
Gelmeme izin verin.
- Üzgünüm. - Lütfen!
Üzgünüm.
- Alpler'e mi gidiyoruz? - Hayır! Git buradan!
Haydi, Habu!
Hey! Habu!
Dağ kurtarma ekibi geldiğinde
Habu üç gün, beş saattir kayadaydı.
Soğuktan ölmeliydi çoktan ama ölmemişti.
Hase'nin keşif yapan ekibi onu görmüştü.
WALKER SPUR'DAKİ JAPON DAĞCININ KURTARILMA HİKÂYESİ
Hayatını rakibine borçluydu. İronik, değil mi?
Habu yarışı kaybetmişti ama hayatta olması mucizeydi.
HASE TSUNEO KAZANDI
DAĞCILIK MALZEMELERİ DÜKKÂNI
Dağcılık dünyasına göz atalım.
CANLI HABER
Everest'ten trajedi haberi geldi.
Japonya'nın yıldız dağcısı Hase Tsuneo meşum güneybatı sırtını
tek başına tırmanmaya çalışırken korkunç bir çığda hayatını kaybetti.
Kurtarma ekipleri saatlerce aramadan sonra
dağcının cansız bedenine 6000 metreden yüksekte,
Sessizlik Vadisi" lakaplı batı vadisinde ulaştı.
Bu onun için hiçbir şeyi değiştirmedi. Rekabet bitmemiş gibiydi.
Bu nedenle güneybatı sırtını tırmanmaya gitti.
- Cidden mi? Kışın bunu kimse yapamaz. - O yapabilir.
Olabilir ama yapmadı.
Fotoğraf makinesini de bulamadın.
Pes edecek biri değil.
Artık çok yaşlandı. Kimse sponsor olmaz ona.
Katmandu turizm ofisini aradım. Tırmanma izinlerini onlar veriyor.
- Habu üç yıl önce başvurmuş. - Güneybatı sırtı için mi?
Bilmiyorum ama başvurusu reddedilmiş.
Tehlikeli bir şey yapmaktan men edilmiş.
- Ne demeye çalışıyorsun? - Ne?
Bir aydır ortalıkta yoksun.
Evrakına, kayıtlarına boğuldun, onu bunu arıyorsun.
Hakkındaki her şeyi biliyorsun ama onu asla bulamayacaksın.
- Bir yerde olmalı, değil mi? - Hiçbir ipucun yok.
Bana bir iyilik yap, Habu'yu ve fotoğraf makinesini unut.
Bildiğin şeyi yap, harika fotoğraflar çek.
Halkın istediği bu.
Alo?
Evet, benim.
Tabii. Yarın görüşebilirim.
Everest hikâyem ilginizi mi çekti? Devamını mı istediniz?
Çok güzel yazmışsınız.
Hayır, Habu'nun son mektubunu buldum.
Yazdığı notu.
Saklamışım. Bir de…
- Adresi var mı? - Hayır ama bir şey fark ettim.
Bakın.
Diğer mektuplar Katmandu'dan gelmişti. Bu başka bir yerden gelmiş.
İlginizi çekeceğini düşündüm.
Namçe Pazar.
Biliyor musun?
Everest'ten önceki son köy.
Üç yıl önce oradaydı. Hâlâ olabilir.
Everest'e ulaşmanın tek bir yolu var.
Kumbu Vadisi'ni yürüyerek bir haftada geçiyorsunuz.
Şerpa bölgesini.
Habu ortadan kaybolmuştu. Kimse ona ne olduğunu bilmiyordu.
Ama hâlâ bu bölgedeyse onu bulurdum.
Kimse var mı?
Merhaba, kimse var mı?
Ne yapıyorsun?
Merhaba, ben gazeteciyim. Bir Japon dergisinde çalışıyorum.
Adım Fukamachi.
- Git buradan Fukamachi. - Çok kalmayacağım.
- Sadece birkaç sorum var… - Söyleyecek sözüm yok.
Katmandu'da o adamla gördüm sizi.
Vest Pocket model fotoğraf makinesini Everest'te mi buldunuz?
- Çünkü o zaman… - Ne? Rahat bırak beni.
Bu kış Everest'in güneybatı sırtını tırmanmayı planlıyorsunuz.
Sadece tırmanışı izlemek istiyorum. İzin verin, geriden takip edeyim.
Beni görmezsiniz bile. Sadece fotoğraf çekerim.
Yalnız tırmanıp başarırsanız kimse bilmeyecek.
İstediğiniz bu mu? Tırmanışın kanıtı olmalı.
Bana ihtiyacınız var.
Kimseye ihtiyacım yok. Şimdi git.
Lütfen gelmeme izin verin. Ne söylerseniz yaparım.
Çok geç kaldın. Uzun zaman önce bıraktım. Her şey bitti.
Hayır, durun. Yapmayın.
Bitti. Anladın mı?
- Ama… - Kaybol!
Peki.
Hâlâ tırmandığınızı biliyorum.
Gelmeme engel olamazsınız. Orada olacağım. Duydunuz mu?
Bu kış sizi ana kampta bekleyeceğim.
Dağcılık uzun zamandır en yükseğe tırmanmak için yapılan bir yarıştı.
Zirveye ulaşılınca yarışın bittiğini düşünebilirsiniz.
Öyle olmuyor.
Dağcı her zaman yeni imtihanlar bulur.
Daha yükseğe çıkamıyorsa en zor rotayı arar,
daha hızlı, yalnız, oksijensiz tırmanır.
Yani asla bitmez.
Everest'e 1953'te Nepal tarafından çıkıldı.
1978'de oksijensiz çıkıldı.
İki yıl sonra da Norton Geçidi'nden yalnız çıkıldı.
1985 kışında Hase tehlikeli güneybatı sırtını denedi.
Dönemedi.
Güneybatı sırtı kışın geçilemedi.
Habu oksijensiz ve tek başına çıkacaktı.
Böyle bir macerayı asla kaçıramazdım.
- Hava tahmini nedir? - Beklemeliyiz.
Vadiden esen rüzgâr bulutları zirveye topluyor.
Yakında yine kar yağacak. Üç ya da dört gün yola çıkamayız.
Havanın sakinleşmesi için bir gün daha. Bekleyeceğiz.
Tırmanış ne kadar sürer?
- Bir hafta mı? - Üç gece, dört gün.
- Bu mümkün mü? - Bir tek bu şekilde mümkün.
Tek başına tırmanmanın kurallarını biliyor musun? İletişim ve müdahale yok.
Fotoğraflarını çekeceksin. Başım beladaysa olduğun yerde kal.
Başın beladaysa bana güvenme. Anladın mı?
Evet.
Tamam, iyi geceler.
Hemen yargılama onu.
Yakında buraya geleli sekiz yıl olacak.
Sekiz yıldır hazırlanıyor. Bunun için yaşıyor.
Bu tırmanış onun için her şeyden önemli.
Kimsenin ona engel olmasına izin vermez.
Niyetim bu değil…
Biliyorum.
İyi ki buradasın.
Asla itiraf etmeyecek ama başarırsa senin fotoğraflarına ihtiyacı olacak.
Ama sen onun gibi değilsin.
Senin sınırların onun sınırları değil.
Ne pahasına olursa olsun onu takip etme.
Devam edemeyeceğini anlarsan devam etme. Geri gel.
7.500 metreden sonra oksijensizlikten dolayı başın ağrır
ve devam etmek zorlaşır.
Bu normaldir.
8.000 metrenin üzerinde ölüm bölgesindesin.
İnsan bedeni o irtifada hayatta kalmak için yaratılmamıştır.
Hızlı olmazsan geri dönemezsin.
Anlıyor musun?
Anlıyorum.
Hazır mısın?
Peki ya sen?
Sanırım.
Yaptığın şey riskli.
Riskli olmasa bir anlamı olmazdı.
Bunu neden yapıyorsun?
Hase öldü, yarış bitti.
Neden beni takip etmekte ısrarcısın?
Dergide birkaç fotoğraf için mi? Makale parası için mi? Ne için?
Daha fazlası var.
Tadını aldıktan sonra başka hiçbir şeyin önemi kalmıyor.
İşte böyle.
Burada mı buldun?
Everest'te miydi? Fotoğraf makinesi gerçekten…
Sorularınla beni kızdırıyorsun. Kimsenin makinesi değil.
Çantanı hazırla. Yarın çıkıyoruz.
Haydi.
Habu.
Hayır.
Haydi.
Habu, nasılsın? İyi uyudun mu?
- İyiyim. Gece sakindi. - Şanslısın. Burada şiddetli fırtına vardı.
- Yolunda mı program? - Planlandığı gibi sabah altıda çıkıyorum.
Hava iyi giderse
Warship Rock'u kolayca geçip akşama Grey Tower'da olurum.
Peki. Bir değişiklik olursa haber ver. İyi şanslar!
Habu, beni duyuyor musun?
Duyuyorum. Ne oldu?
Hava dönüyor.
Güney geçidindeki fırtınada rüzgâr 200 kilometreyi aşıyor.
- Sana doğru geliyor. Oyalanma. - Anlaşıldı.
Kahretsin!
Haydi!
Haydi, açıl!
Fukamachi!
Hey! Fukamachi! Uyan!
Nasılsın? Tırmanabilir misin?
- Bırak beni. - İtiraz etme. Sırt çantanı çıkar.
- Hayır! - Kazmanı ver. Engel olmasın.
Buz kramponlarını çıkar. Kendini bana bırak!
Dur, başaramayacaksın! Burada ikimiz de mahsur kalacağız!
Sıkı tutun. Geçecek.
İç.
Üzgünüm, benim hatam.
İç. Sıvı almalısın.
Neden beni kurtarmaya geldin?
Müdahale etmek yoktu.
Kurtulmadın. Aşağıya inmelisin daha.
Hava düzelmezse zor olacak.
Bitti mi yani?
Çok zaman kaybettik. Süre kalmadı.
Tek yol Yellow Band'den tırmanmak.
Hayır. Yılın bu mevsiminde çok korunmasız.
Kaya da kırılgan.
Yeterince ipin yok. Bu…
İmkânsız.
Burada bırakıyoruz.
Bacaklarını topla.
Orada buldum.
Sırtın yakınında.
Fotoğraf makinesini.
Güneybatı sırtını kaç kez denedim ama hep başarısız oldum.
Geçen kış şartlar kötüydü. Grey Tower'dan sonra kayboldum.
Zirve çok yakındı ama rota bulmak imkânsızdı.
Çok yorulmuştum. Sığınacak bir yer arıyordum.
Oradaydı.
Sence…
Zirveye ulaşmış mıydı mı? Hayal kırıklığına uğrayacaksın.
En son 8.700 metrede görülmüştü.
Onu biraz daha yukarıda buldum. Tırmanıyor muydu, iniyor muydu bilmiyorum.
Filmden öğrenebiliriz.
Ne fark eder ki?
Teşekkür ederim.
Gidelim mi?
Dikkatli ol.
Fırtına geri dönebilir, geçitten sonra rüzgâr kuvvetlenebilir.
Bu defa yanında olmayacağım.
Dur, yoksa sen…
Öğleden önce vadiye ulaş. Oyalanma.
İyi misin?
İyiyim. Habu döndü mü?
Henüz değil.
Başardı mı?
Bilmiyorum. Son telsiz temasını dün sabah kurduk.
Zirveye çıkacaktı. Sesi iyi geliyordu.
Ondan beri ses yok.
Bir terslik var.
Kötü hava yüzünden mahsur kalmış olabilir. Beklemeliyiz.
Bir gün daha. Sadece bir gün.
Anlamı yok. Bitti artık.
Haydi.
Bunu sana vermemi istedi.
Bunu okuyorsan geri dönememişim demektir.
Fotoğraf makinesi sende kalsın.
Mallory hakkında bilmek istediklerini öğrenir,
işi sonuna kadar götürebilirsin.
Ama Mallory'nin bunu neden yaptığını, benim neden yaptığımı merak ediyorsan
cevabı orada bulamazsın.
Burada olduğuna göre, bir fikrin olmalı.
Seni buraya getiren, beni de tırmanmaya sevk eden şey.
Ne olduğunu bilmiyorum.
Onsuz yaşayamayacağımı fark ettiğimde kendime bunu sormayı bıraktım.
Bazı insanlar hayatlarında anlam arıyor. Ben aramıyorum.
Bana yaşadığımı hissettiren tek şey tırmanmak.
Ben de sonuna kadar tırmandım.
Pişman değilim.
Habu haklıydı.
Mallory gizeminin yanıtını buldum ama yeterli değildi.
Neden daha yükseğe tırmanasın?
İlk olmak için mi?
Neden ölümü göze alasın? Neden böyle nafile bir iş yapasın?
Artık biliyorum.
Nedene gerek yok.
Kimileri için dağlar hedef değil, yol.
Zirve sadece bir basamak.
Zirveye ulaşınca geriye kalan tek şey devam etmek.
Alt yazı çevirmeni: Çetin Soy